Tandvleesproblemen: symptomen, oorzaken en oplossingen

Misschien heb je al eens zo'n klein, pijnlijk bultje op je tandvlees gehad. Het is een waarschuwingssignaal dat je niet moet negeren, want het wijst meestal op een verborgen infectie . Het is verre van een simpele, onschuldige aft en verdient je volledige aandacht.

In de volgende alinea's zullen we het onderwerp nader toelichten om u te helpen het te herkennen en te behandelen, uiteraard onder begeleiding van uw tandarts.

Het is eigenlijk een abces op een tand of tandvlees. Meer specifiek is het een kleine ophoping van pus die ontstaat door een bacteriële infectie . Het ziet eruit als een bult , is vaak pijnlijk en heeft een witachtige, geelachtige of rode kleur.

Deze termen worden vaak door elkaar gebruikt, maar ze verwijzen naar enigszins verschillende realiteiten.

• Tandheelkundige chic : de gangbare uitdrukking voor een infectieuze knobbel die zichtbaar is op het tandvlees, meestal een uiting van een abces.

• Tandabces : de diepe infectie zelf, gelegen aan de wortel van de tand of in het tandvlees, waar zich pus ophoopt.

• Tandheelkundige fistel : een klein kanaaltje dat het lichaam ontwikkelt om pus af te voeren uit een sluimerend abces.

Het uit zich vaak in een paar vrij typische symptomen.

• Een kleine bal of een zwelling van het tandvlees , meestal in de buurt van een tand,

• Een pijn die soms klopt en erger wordt bij het kauwen.

• Verhoogde gevoeligheid voor hitte, kou of druk.

• Rood , gezwollen of glanzend tandvlees rondom het betreffende gebied.

• Een vieze smaak in de mond of aanhoudende slechte adem , vaak veroorzaakt door pus.

Als de infectie verergert of niet tijdig wordt behandeld, kunnen er ernstiger symptomen optreden:

• Een duidelijke zwelling van de wang of het gezicht,

• Intense en aanhoudende pijn die niet reageert op pijnstillers.

• Koorts , een teken dat de infectie zich verspreidt.

• Ongebruikelijke vermoeidheid of algehele malaise,

• Moeite met het openen van de mond , slikken of spreken.

Deze symptomen wijzen erop dat de infectie zich buiten het tandvlees heeft verspreid en mogelijk het omliggende weefsel aantast. Een tandstomp is dan niet langer een simpel lokaal probleem, maar een echt gezondheidsprobleem dat onmiddellijke aandacht vereist.

Het komt meestal voort uit een onbehandeld tandheelkundig probleem . Bacteriën dringen dan het lichaam binnen en veroorzaken een infectie. De meest voorkomende oorzaken zijn:

• Een diepe cariës die de zenuw van de tand heeft bereikt.

• Een gebarsten of gebroken tand , waardoor bacteriën kunnen binnendringen.

• Een infectie na een ingreep (vulling, wortelkanaalbehandeling) die niet goed is genezen.

• Een necrotische tand , soms aanvankelijk zonder pijn.

De infectie ontwikkelt zich langzaam totdat er een abces ontstaat, dat uiteindelijk als een bult zichtbaar wordt.

Het kan ook vanuit het tandvlees ontstaan, vooral als het weefsel dat de tand ondersteunt verzwakt is; dit zijn de belangrijkste oorzaken:

• Tandvleesontsteking of parodontitis , wat de bacteriegroei bevordert,

• Een aanzienlijke ophoping van tandplak en tandsteen ,

• Een klein stukje voedsel of een vreemd voorwerp dat onder het tandvlees vastzit.

• Onvoldoende of onregelmatige mondhygiëne .

Sommige mensen lopen ook een groter risico, met name mensen met diabetes, een verzwakt immuunsysteem of rokers, waardoor de natuurlijke afweer van de mond verzwakt is.

Ook als de pijn lijkt af te nemen, blijft de infectie aanwezig en kan deze zich verspreiden. Zonder behandeling zijn er risico's, waaronder:

• Dat de infectie zich verspreidt naar het omliggende weefsel.

• Een progressieve verslechtering van het bot dat de tand ondersteunt,

• Uiteindelijk verliest men de aangetaste tand.

• In zeldzamere, maar ernstige gevallen, komen de bacteriën in de bloedbaan terecht .

Een piercing laten zetten is een heel slecht idee. Zelfs als de drang sterk is om de druk te verlichten, kan het de situatie alleen maar verergeren:

• De infectie verspreiden door de bacteriën te verspreiden.

• Het uitstellen van een adequate behandeling door de symptomen te maskeren.

• Om nog meer ontstekingen te veroorzaken,

• Verhoogt het risico op lokale complicaties .

Alleen een tandarts of andere zorgverlener kan een abces op de juiste manier draineren en tegelijkertijd de onderliggende oorzaak van het probleem aanpakken.

Hij zal beginnen met het stellen van een diagnose, meestal door middel van een lichamelijk onderzoek en een röntgenfoto, en zal vervolgens het volgende voorstellen:

• Draineer het abces om de pus te verwijderen en de pijn te verlichten.

• Het behandelen van de aangetaste tand (het vullen van een gaatje, wortelkanaalbehandeling).

• Behandel het tandvlees als de infectie daar ontstaat.

• In sommige gevallen wordt de tand getrokken als deze niet meer te redden is.

Antibiotica kunnen als aanvullende behandeling worden voorgeschreven, maar houd er rekening mee dat ze op zichzelf niet voldoende zijn.

In de wachttijd voor de tandartsafspraak kunnen een paar eenvoudige stappen verlichting bieden, maar deze vervangen geen professionele behandeling.

• Poets je tanden voorzichtig , ook op de gevoelige plekken.

• Gebruik een antiseptisch mondspoelmiddel .

• Neem zo nodig een pijnstiller, en houd u daarbij aan de doseringsinstructies.

• Vermijd kauwen aan de pijnlijke kant.

Bepaalde gewoonten kunnen de situatie verergeren en het herstel vertragen:

• Prik erin of knijp erin.

• Het aanbrengen van irriterende of ongeschikte producten ,

• Het innemen van meerdere medicijnen zonder medisch advies.

• Symptomen negeren onder het voorwendsel dat de pijn afneemt.

Soms moet je niet wachten: de infectie kan ernstig zijn of zich snel verspreiden. Raadpleeg direct een arts als je last hebt van:

• Intense pijn die niet afneemt , zelfs niet met pijnstillers.

• Aanzienlijke zwelling van het gezicht of de wang,

• Koorts, rillingen of een algemeen gevoel van malaise ,

• Moeite met het openen van de mond, slikken of ademhalen.

• Een snelle aanvang of verergering van de symptomen.

Het hangt er helemaal vanaf hoe snel het behandeld wordt en wat de oorzaak is. Zonder behandeling kan het weken, zelfs maanden aanhouden. Met de juiste zorg:

• De pijn verdwijnt meestal binnen een paar dagen.

• De zwelling neemt geleidelijk af.

• Volledig herstel treedt op zodra de oorzaak is verholpen: de tand is behandeld of getrokken, of de tandvleesontsteking is onder controle.

Hoe eerder er actie wordt ondernomen, hoe sneller het herstel en hoe beperkter de risico's.

Alles begint met een goede mondhygiëne :

• Poets je tanden twee keer per dag , voorzichtig maar effectief.

• Vergeet de ruimtes tussen je tanden niet : gebruik tandzijde of interdentaleborsteltjes .

• Kies een tandpasta die je tandvlees beschermt en het glazuur versterkt.

• Probeer tussen de maaltijden door zo min mogelijk zoetigheden en zure dranken te nuttigen .

• Vergeet uw afspraken bij de tandarts voor een controle en een regelmatige gebitsreiniging niet .

Sommige mensen moeten extra alert zijn. Als u gevoeliger bent voor mondinfecties, let dan extra goed op, vooral als u:

• Diabetes of andere stofwisselingsstoornissen,

• Er is al een diagnose gesteld van tandvleesaandoening.

• Verzwakt immuunsysteem

• Roken,

• Periode van langdurige stress.