Kindercariës: inzicht, preventie en behandeling

Tandbederf bij kinderen is een veelvoorkomend probleem, maar het mag niet lichtvaardig worden opgevat. Zodra de eerste melktanden doorkomen, bestaat het risico al.

Heb je een geelachtige of bruine vlek opgemerkt ? Heeft je kind last van gevoeligheid tijdens het eten of drinken? Zelfs bij een melktandje mag een gaatje niet genegeerd worden. Het kan zich snel ontwikkelen , kauwen bemoeilijken, de spraak beïnvloeden en zelfs de doorbraak van de blijvende tanden vertragen.

Dit artikel helpt je de symptomen te herkennen, de oorzaken te begrijpen en, nog belangrijker, te leren hoe je het kunt behandelen... en voorkomen!

Dit is een progressieve aantasting van het gebit, veroorzaakt door bacteriën die van nature in de mond aanwezig zijn. Deze bacteriën zetten de suikers in onze voeding om in zuren, die uiteindelijk het tandglazuur aantasten .

Bij kinderen kan dit proces sneller verlopen. Melktanden hebben dunner glazuur en een fragielere structuur, waardoor ze gevoeliger zijn voor zuuraanvallen. Kindercariës wordt gedefinieerd als elke beschadiging aan een melktand , of deze nu klein of al langer bestaat.

Deze aandoening kan zich voordoen:

• Al heel vroeg, vanaf de eerste levensjaren, op één enkele tand,

• Of, meer in het algemeen, als het niet op tijd wordt ontdekt.

Het is belangrijk om te weten dat een gaatje niet van de ene op de andere dag ontstaat. Het is vaak het gevolg van een disbalans tussen voeding , mondhygiëne en de bacteriële flora in de mond.

Er worden over het algemeen twee hoofdvormen onderscheiden:

• De zogenaamde "klassieke" cariës , die zich voordoet bij iets oudere kinderen (vaak na 5-6 jaar). Deze vorm van cariës wordt over het algemeen in verband gebracht met een te suikerrijk dieet en onvoldoende poetsen van de tanden.

• Vroegtijdig kindercariës (vaak "zuigflescariës" genoemd), dat al vóór de leeftijd van 3 jaar kan optreden.

Vroegtijdige doorbraak treft vaak de bovenste voortanden en verloopt snel. Het wordt vaak in verband gebracht met:

• Regelmatige consumptie van suikerhoudende dranken in een babyflesje ,

• De gewoonte om in slaap te vallen met een fles melk of sap.

• Onvoldoende gebitsreiniging vanaf het moment dat de eerste tanden doorkomen.

Deze vorm is bijzonder zorgwekkend omdat ze zich snel kan ontwikkelen en meerdere tanden tegelijk kan aantasten.

Wanneer een kind iets suikerhoudends eet of drinkt, zetten bacteriën de suiker om in zuur , dat het tandglazuur aantast. De meest risicovolle situaties zijn:

• Door de dag heen regelmatig tussendoortjes eten ,

• Regelmatig suikerhoudende dranken drinken (vruchtensappen, frisdranken, siropen),

• Het consumeren van bewerkte snacks vol verborgen suikers,

• In slaap vallen met een fles melk of een suikerhoudende drank.

• Het eten van plakkerig voedsel (zoals zachte snoepjes of vruchtenpasta's) dat aan je tanden blijft plakken.

Het probleem zit hem niet alleen in de hoeveelheid suiker, maar ook in de frequentie. Als een kind vaak suiker consumeert, blijft de mond in een zure omgeving, wat het risico op gaatjes vergroot. Zelfs melk, dat van nature suiker bevat, kan bijdragen aan gaatjes als het 's nachts op de tanden blijft zitten.

Als er onregelmatig of verkeerd gepoetst wordt, hoopt zich tandplak op. Deze dunne laag bevat bacteriën die zich vermenigvuldigen in de aanwezigheid van suiker. Bij jonge kinderen kunnen verschillende dingen het tandenpoetsen bemoeilijken:

• Ze hebben nog niet genoeg coördinatievermogen om goed te kunnen poetsen.

• Soms laten we ze te snel dingen zelfstandig doen .

• Het borstelen is te kort.

• We gebruiken geen fluoride tandpasta die geschikt is voor hun leeftijd.

Fluoride is belangrijk: het versterkt het glazuur en beschermt het beter tegen zuren. Zonder fluoride zou het glazuur van melktanden, dat sowieso al kwetsbaarder is dan dat van blijvende tanden, sneller afbreken.

Het is aan te raden dat een volwassene helpt bij het tandenpoetsen of toezicht houdt tot een kind ongeveer 6-7 jaar oud is, wanneer het kind zijn of haar bewegingen beter onder controle krijgt.

We staan ​​er niet altijd bij stil, maar de bacteriën die gaatjes veroorzaken, kunnen van volwassenen op kinderen worden overgedragen. Bepaalde dagelijkse handelingen bevorderen deze overdracht:

• Deel een lepel,

• Maak de fopspeen schoon met je mond.

• Proef het gerecht van het kind met hetzelfde bestek.

Als de ouders zelf gaatjes hebben of een slechte mondhygiëne, is het risico groter. Dit betekent natuurlijk niet dat elk contact vermeden moet worden. Maar goede mondhygiëne binnen het gezin helpt wel om het risico op gaatjes bij kinderen te verlagen.

In eerste instantie kan een gaatje onopgemerkt blijven. Het is meestal pijnloos, maar er zijn een paar signalen die je erop kunnen attenderen:

• Een klein , enigszins dof wit vlekje op het emaille.

• Een plaatselijke, geelachtige of lichtbruine verkleuring,

• Een licht ruw oppervlak wanneer je er met je vinger overheen gaat.

• Een tijdelijke gevoeligheid voor kou of zoetigheid .

• Licht ongemak tijdens het tandenpoetsen.

Deze witte vlek komt vaak overeen met beginnend demineralisatie van het tandglazuur. In dit stadium is het nog mogelijk om de progressie te stoppen met eenvoudige maatregelen: het aanbrengen van fluoride, beter poetsen en enkele aanpassingen aan het dieet.

Daarom moet je een simpele kleurverandering nooit negeren, zelfs als je kind er niet over klaagt.

Indien onbehandeld, dringt het gaatje door het glazuur heen en bereikt het het dentine , de laag daaronder, die veel gevoeliger is. De symptomen worden dan duidelijker en hinderlijker.

U kunt het volgende observeren:

• Een klein gaatje zichtbaar in de tand.

• Een donkerbruine , of zelfs zwarte, kleur

• Pijn bij het kauwen

• Spontane pijn, soms in de vorm van kloppende pijn ,

• Verhoogde gevoeligheid voor warmte of kou ,

• Zwelling van het tandvlees rond de tand.

In dit stadium kan het zich ontwikkelen tot een diepere infectie , zoals een abces . Uw kind kan dan weigeren te eten of 's nachts wakker worden van de pijn. In dat geval is het belangrijk om direct een arts te raadplegen. Hoe eerder u handelt, hoe eenvoudiger en minder stressvol de behandeling voor uw kind zal zijn.

Indien onbehandeld, dringt het gaatje door het glazuur heen en bereikt het het dentine , de laag daaronder, die veel gevoeliger is. De symptomen worden dan duidelijker en hinderlijker.

U kunt het volgende observeren:

• Een klein gaatje zichtbaar in de tand.

• Een donkerbruine , of zelfs zwarte, kleur

• Pijn bij het kauwen

• Spontane pijn, soms in de vorm van kloppende pijn ,

• Verhoogde gevoeligheid voor warmte of kou ,

• Zwelling van het tandvlees rond de tand.

In dit stadium kan het zich ontwikkelen tot een diepere infectie , zoals een abces . Uw kind kan dan weigeren te eten of 's nachts wakker worden van de pijn. In dat geval is het belangrijk om direct een arts te raadplegen. Hoe eerder u handelt, hoe eenvoudiger en minder stressvol de behandeling voor uw kind zal zijn.

We hebben vaak de neiging om gaatjes in melktanden te bagatelliseren , in de veronderstelling dat ze er vanzelf wel uitvallen. Het onbehandeld laten ervan kan echter veel ernstiger gevolgen hebben dan we beseffen, en dat bovendien vrij snel.

Ten eerste is er de pijn . Wanneer de tand dicht bij de zenuw komt, wordt deze gevoelig , vooral 's nachts. Het kind kan dan weigeren te eten, aan één kant niet meer kauwen, huilend wakker worden of gewoon prikkelbaarder zijn.

Bovendien mag het risico op infectie niet worden onderschat. Een gaatje dat verergert, kan zich ontwikkelen tot een abces aan de basis. Dit kan een gezwollen wang, koorts, vermoeidheid en in sommige gevallen zelfs uitzaaiing naar omliggende weefsels veroorzaken.

Maar dat is nog niet alles: melktanden zijn niet alleen om op te kauwen. Ze begeleiden ook de blijvende tanden . Als een melktand te vroeg uitvalt, kunnen de omliggende tanden verschuiven en de plaats ervan innemen, waardoor de doorbraak van de blijvende tand wordt belemmerd. Het resultaat: tanden die elkaar overlappen of scheef groeien.

Ten slotte is er de impact op het moreel. Een beschadigde tand, vooral als deze zichtbaar is, kan het zelfvertrouwen van een kind ernstig aantasten en ervoor zorgen dat het kind niet meer zonder schaamte durft te lachen.

Als de beschadiging nog oppervlakkig is, zal de tandarts het beschadigde deel van de tand verwijderen en de tand vervolgens reconstrueren met een geschikt materiaal.

Er zijn verschillende mogelijkheden:

• Een eenvoudige vulling (synthese) met een composietmateriaal dat opgaat in de tand.

• Het aanbrengen van een fluoridevernis als het gaatje zich nog maar net begint te vormen.

• Soms wordt een kleine kinderkroon geplaatst om een ​​verzwakte tand te versterken.

De behandeling wordt altijd afgestemd op de leeftijd van het kind. Veel gespecialiseerde tandartsen gebruiken zachte en geruststellende methoden om ervoor te zorgen dat het bezoek soepel verloopt.

Als de infectie zich heeft uitgebreid en de binnenkant van de tand heeft bereikt, kan de behandeling iets complexer zijn. Afhankelijk van het geval kan de tandarts het volgende voorstellen:

• Een pulpotomie (om het levende deel van de tand te behandelen en tegelijkertijd te behouden),

• Een pulpectomie (een diepere behandeling van de wortels),

• Of, als de tand te beschadigd is, een extractie .

Het verwijderen van een melktand is geen kleinigheid. Indien nodig kan de tandarts een klein apparaatje plaatsen om de ruimte vrij te houden totdat de permanente tand doorbreekt.

In meer delicate situaties, of als het kind erg angstig is, kan de zorg uitzonderlijk plaatsvinden onder sedatie of algehele anesthesie, altijd in een veilige medische omgeving.

In de meeste gevallen kunnen gaatjes bij jonge kinderen worden voorkomen. Het is een kwestie van een paar simpele gewoontes aanleren, en daarmee beginnen zodra de eerste tandjes doorkomen.

Het begint allemaal met poetsen : twee keer per dag, met een fluoridetandpasta die geschikt is voor de leeftijd van het kind. Fluoride helpt het glazuur te versterken en beter bestand te maken tegen slijtage. En tot de leeftijd van 6 of 7 jaar is het het beste om toezicht te houden tijdens het poetsen.

Dan is er nog het voedingsaspect. Het belangrijkste is niet zozeer de hoeveelheid suiker die je consumeert, maar hoe vaak. Het is het beste om tussendoortjes te vermijden, zoetigheden te bewaren voor de maaltijden en water als belangrijkste drank te kiezen. Wees ook voorzichtig met suikerhoudende dranken 's avonds: 's nachts biedt speeksel minder bescherming aan je tanden en kan suiker meer schade aanrichten.

Laten we tot slot de tandarts niet vergeten. Een eerste bezoek rond de leeftijd van één jaar wordt aanbevolen , gevolgd door een jaarlijkse controle.